வாமன அவதாரம் – பகுதி 1

அசுரர்களின் எழுச்சியும் மகாபலியின் ஆட்சியும்

பண்டைய காலங்களில் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே எப்போதும் போர்கள் நடந்துகொண்டே இருந்தன. இந்தப் போரின் மையத்தில் தர்மமும் அதர்மமும் மோதிக் கொண்டிருந்தன. அந்த காலத்தில் அசுரர்களின் வலிமை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தது. அதற்கு முக்கிய காரணமாக இருந்தவர் மகா வலிமையுடைய அசுர மன்னன் மகாபலி. இவர் மிகுந்த வீரமும் தானமும் கொண்ட மன்னன். அசுரராக இருந்தாலும் நீதியுடன் ஆட்சி செய்ததால் அவரது புகழ் மூவுலகிலும் பரவியது.

மகாபலி ஒரு சாதாரண அசுரன் அல்ல. அவர் பரம பக்தனாக இருந்த பிரகலாதன் என்பவரின் பேரன். பிரகலாதன் சிறுவயதிலேயே மகாவிஷ்ணு மீது கொண்ட பக்தியால் உலகம் முழுவதும் புகழ்பெற்றவர். அத்தகைய மகானின் வம்சத்தில் பிறந்த மகாபலி இயல்பாகவே வீரமும் தானமும் கலந்தவராக இருந்தார். அவர் அசுரராக இருந்தாலும் தர்மத்தை மதித்தவர். அதனால் தான் அவரது ஆட்சியில் மக்கள் துன்பம் இல்லாமல் வாழ்ந்தனர்.

மகாபலி தனது வலிமையாலும், யுத்த திறமையாலும், புத்திசாலித்தனத்தாலும் விரைவில் பெரும் பேரரசை உருவாக்கினார். அசுரர்களின் படையை ஒருங்கிணைத்து பல போர்களில் வெற்றி பெற்றார். தேவர்களின் தலைநகரமான அமராவதியையும் தாக்கி, தேவர்களை தோற்கடித்து, அவர்களின் அதிகாரத்தை பறித்தார். இதனால் மூவுலகமும் அவரது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்தது. தேவர்கள் தங்களது அதிகாரத்தை இழந்து அலைந்தனர்.

தேவர்களின் தலைவராக இருந்த இந்திரன் மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்தார். தனது சிங்காசனம் பறிக்கப்பட்டதால் அவர் மிகவும் கவலையில் இருந்தார். தேவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து ஆலோசனை செய்தனர். அவர்களால் மகாபலியை வெல்ல முடியாது என்பது தெளிவாயிற்று. ஏனெனில் அவர் மிகுந்த வீரனும், மகா தபஸ்வியும் ஆக இருந்தார்.

அந்த நேரத்தில் தேவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து தங்கள் தாயாகிய அதிதி அவர்களிடம் சென்று தங்கள் துயரத்தை கூறினர். அதிதி தேவர்களின் தாய். தனது மகன்கள் துன்பப்படுவதை கண்டு அவர் மிகவும் வருந்தினார். அவர்களை மீண்டும் உயர்த்த வழி என்ன என்று யோசித்தார்.

அதிதியின் கணவர் பெரிய முனிவரான கசியப முனிவர். அவர் பெரிய ஞானியும் யோகியும். அதிதி தனது கணவரிடம் சென்று தேவர்களின் துயரத்தை கூறினார். தேவர்கள் தங்கள் அதிகாரத்தை இழந்ததை நினைத்து அவர் மிகவும் கவலையடைந்தார்.

அப்போது கசியப முனிவர் அதிதிக்கு ஒரு தீர்வை கூறினார். அவர் கூறியது: “நீ பரம பக்தியுடன் மகாவிஷ்ணுவை தியானித்து ஒரு விரதம் மேற்கொள். அந்த விரதத்தின் மூலம் விஷ்ணு பகவான் உன் கருவில் பிறந்து தேவர்களை காப்பார்” என்று கூறினார். இந்த விரதம் மிகவும் புனிதமானது. அதற்கு “பயோவ்ரதம்” என்று பெயர்.

அதிதி அந்த விரதத்தை மிகுந்த பக்தியுடன் மேற்கொண்டார். பல நாட்கள் உண்ணாநோன்பு இருந்து, விஷ்ணுவை தியானித்து பிரார்த்தனை செய்தார். அவரது பக்தி மிகுந்தது. அவரது மனம் முழுவதும் விஷ்ணுவை மட்டுமே நினைத்தது.

அதிதியின் பக்தியால் மகாவிஷ்ணு மிகவும் மகிழ்ந்தார். ஒரு நாள் அவர் தனது தெய்வீக ரூபத்தில் அதிதியின் முன் தோன்றினார். அந்த ஒளியை பார்த்ததும் அதிதி கண்கலங்கினார். “என் மகன்களை காப்பாற்றுங்கள்” என்று அவர் வேண்டினார்.

அப்போது விஷ்ணு பகவான் மெதுவாக சிரித்தார். “அதிதியே, உன் பக்தி என்னை மிகவும் மகிழ வைத்துள்ளது. நான் உன் கருவில் பிறந்து தேவர்களை மீண்டும் உயர்த்துவேன்” என்று அருள் கூறினார்.

இவ்வாறு உலகத்தில் தர்மத்தை காக்கவும், அகந்தையை அடக்கவும், மகாபலியின் பெருமையை சோதிக்கவும் விஷ்ணு பகவான் ஒரு சிறு குருகுல மாணவனாக பிறக்கத் தீர்மானித்தார். அந்த அவதாரமே வாமன அவதாரம்.

அதிதியின் கருவில் பிறக்கப் போகும் அந்த தெய்வீக குழந்தை தான் பின்னர் உலகையே அதிர வைத்த வாமனன்.