பரசுராமர் அவதாரம் – பகுதி 10 (இறுதி)

இந்த நீண்ட பயணத்தின் முடிவில், பரசுராமர் அவதாரத்தின் முழு சாராம்சத்தையும், அதன் இறுதி செய்தியையும் நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

பரசுராமர் ஒரு சாதாரண புராண கதாபாத்திரம் அல்ல. அவர் ஒரு சக்தி, ஒரு தத்துவம், ஒரு எச்சரிக்கை, மேலும் ஒரு வழிகாட்டி. மகாவிஷ்ணு அவர்களின் இந்த அவதாரம், மனித சமுதாயத்தில் தர்மம் குலைந்தால் என்ன நடக்கும், அதை மீட்டெடுக்க என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

அவரது வாழ்க்கையை முழுமையாகப் பார்க்கும்போது, அது ஒரு பயணம் போல உள்ளது:

ஒரு பக்தனாக ஆரம்பித்தவர் →
ஒரு வீரனாக வளர்ந்தவர் →
ஒரு பழிவாங்கும் சக்தியாக மாறியவர் →
பின்னர் ஒரு யோகியாக மாற்றம் அடைந்தவர் →
இறுதியில் ஒரு சிரஞ்சீவி ஞானியாக நிலைத்தவர்.

இந்த மாற்றம் ஒரு முக்கியமான உண்மையை உணர்த்துகிறது – “மனிதன் நிலையானவன் அல்ல; அவன் எப்போதும் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறான்”. இந்த மாற்றத்தை சரியான பாதையில் கொண்டு சென்றால், அது உயர்வாக மாறும்.

பரசுராமர் செய்த 21 யுத்தங்கள், வெறும் அழிவு அல்ல. அது ஒரு சுத்திகரிப்பு (purification). ஒரு சமூகத்தில் அநியாயம் அதிகரித்தால், அதை நீக்க கடுமையான மாற்றங்கள் தேவைப்படலாம். ஆனால் அதற்குப் பிறகு அமைதி மற்றும் சமநிலை நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பதையும் அவர் காட்டுகிறார்.

மேலும், அவர் இராமர் அவர்களை சந்தித்த தருணம், ஒரு மிகப் பெரிய ஆன்மீக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது – “அகந்தை கூட தெய்வத்தின் முன் தாழ வேண்டும்”. பரசுராமர் போன்ற மகா சக்தியும், உண்மையை உணர்ந்தவுடன் தன்னை தாழ்த்திக் கொள்கிறார்.

அதேபோல், மகாபாரதம் காலத்தில் அவர் குருவாக இருந்தது, அறிவு மற்றும் அனுபவம் தலைமுறைகளுக்கு எப்படி பரிமாறப்படுகிறது என்பதை காட்டுகிறது. அவர் கற்றுத்தந்தவர்கள், பின்னர் உலக வரலாற்றையே மாற்றியவர்கள்.

பரசுராமரின் சிரஞ்சீவி நிலை, இன்னொரு முக்கியமான செய்தியை தருகிறது – “தர்மம் என்ற சக்தி எப்போதும் உயிருடன் இருக்கும்”. அது ஒருபோதும் அழியாது. அது தேவையான நேரத்தில் மீண்டும் எழும்.

மேலும், எதிர்காலத்தில் கல்கி அவதாரம் வரும் போது, பரசுராமர் மீண்டும் குருவாக தோன்றி, அந்த அவதாரத்திற்கு வழிகாட்டுவார் என்று நம்பப்படுகிறது. இது தர்மத்தின் தொடர்ச்சியை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது.