வெருகலில் தம்பியே நீ வாழ்ந்தாலும்
திருக்கோணேசர் அப்பனாய் நீ நிறைந்தாலும்
புண்ணைச் சோலையில் அம்மையாய் தோன்றி
வெருகல் முகத்துவாரத்தில்
நீயே வந்து அமர்ந்திருக்கிராய்
என் உயிரில் ஒளி விட்டிருக்கிராய்…
வெருகலில் தம்பியே நீ வாழ்ந்தாலும்
திருக்கோணேசர் அப்பனாய் நீ நிறைந்தாலும்
புண்ணைச் சோலையில் அம்மையாய் தோன்றி
வெருகல் முகத்துவாரத்தில்
நீயே வந்து அமர்ந்திருக்கிராய்
என் உயிரில் ஒளி விட்டிருக்கிராய்…
காற்றின் மொழியென கீதம் பாடி
காணாத வழியில் என்னை நடத்தி
தீயிடும் இருளை நீயெடுத்து தள்ளி
தேவமாய் வந்தாய் என் நெஞ்சில் ஒளித்தென்
நீ வந்த தருணம் பூமி மாறிவிட்டது
என் வாழ்வின் வரிகள் புதிய பாட்டு கண்டது
மலராய் மலர்ந்தது உள்ளம் புகுந்தது
மருகின் மெளனமும் மெல்லிசை ஆனது…
வெருகலில் தம்பியே நீ வாழ்ந்தாலும்
திருக்கோணேசர் அப்பனாய் நீ நிறைந்தாலும்
புண்ணைச் சோலையில் அம்மையாய் தோன்றி
வெருகல் முகத்துவாரத்தில்
நீயே வந்து அமர்ந்திருக்கிராய்
என் உயிரில் ஒளி விட்டிருக்கிராய்…
வெருகலில் தம்பியே நீ வாழ்ந்தாலும்
திருக்கோணேசர் அப்பனாய் நீ நிறைந்தாலும்
புண்ணைச் சோலையில் அம்மையாய் தோன்றி
வெருகல் முகத்துவாரத்தில்
நீயே வந்து அமர்ந்திருக்கிராய்
என் உயிரில் ஒளி விட்டிருக்கிராய்…
நீராடும் வெருகல் கிளர்ச்சி கேட்டால்
நீயோடு நானும் ஒரு நெடி மூச்சு கொள்ளும்
ஆசைகளின் நதியில் நான் தத்தளித்தால்
ஆதரவு தரும் கரம் நீயே நீயே…
கண்ணீரில் கொண்ட கதைகள் எல்லாம்
காதலாய் மாறி காற்றில் கலந்தது
உன் அருள் தொடுதலே எனக்கு வாழ்க்கை
உன் வழி நடந்தாலே எல்லாம் நான் பெற்றேனே…
வெருகலில் தம்பியே நீ வாழ்ந்தாலும்
திருக்கோணேசர் அப்பனாய் நீ நிறைந்தாலும்
புண்ணைச் சோலையில் அம்மையாய் தோன்றி
வெருகல் முகத்துவாரத்தில்
நீயே வந்து அமர்ந்திருக்கிராய்
என் உயிரில் ஒளி விட்டிருக்கிராய்…
வெருகலில் தம்பியே… திருக்கோணேசர் அப்பனே…
புண்ணைச் சோலையின் தாயே…
வெருகல் முகத்துவாரத்தில்
என்னைத் தழுவி அமர்ந்திருக்கிராய்
என் உள்ளம் முழுதும் நீயே… நீயே…
