பகுதி 14 (அ): வராக அவதாரம் – முழு காவியத்தின் மஹா நிறைவு (Phala Shruti & தர்ம வாக்கியம்)
இவ்வாறு வராக அவதாரக் காவியம் நிறைவடைகிறது. இது ஒரு அசுரன் வீழ்ந்த கதையல்ல; ஒரு உலகம் மீண்ட கதையுமல்ல; அது தர்மம் தன்னை நினைவூட்டிக் கொண்ட கதையாகும். இந்தக் காவியத்தை யார் சிரத்தையுடன் கேட்கிறார்களோ, யார் உள்ளத்துடன் சிந்திக்கிறார்களோ, அவர்களது வாழ்க்கையில் சமநிலை தானே பிறக்கும் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன.
இந்தக் காவியத்தின் பயன் (Phala Shruti) இதுவே: அகந்தை தளர்ந்த இடத்தில் ஞானம் பிறக்கும். இயற்கையை மதிக்கும் மனதில் அமைதி நிலைக்கும். அதிகாரத்தைப் பணிவுடன் ஏற்கும் உள்ளத்தில் நீதி நிலைபெறும். வராக அவதாரத்தை நினைவுகூருவது என்பது ஒரு தெய்வத்தை நினைப்பது அல்ல; தன் செயல்களைத் திருத்திக் கொள்வது.
யார் பூமியை தாயாக நினைக்கிறார்களோ, அவர்களது வாழ்க்கையில் பஞ்சம் அண்டாது. யார் தர்மத்தை தங்கள் செயல்களில் நிறைவேற்றுகிறார்களோ, அவர்களது பாதையில் பயம் நிலைக்காது. யார் அகந்தையை விட்டு விலகுகிறார்களோ, அவர்களது மனத்தில் வராகன் நிலைபெறுவான்.
இதுவே தர்ம வாக்கியம்: “வரம் மனிதனை உயர்த்தலாம்; தர்மம் மட்டுமே மனிதனை நிலைநிறுத்தும். உலகம் சுமையாக மாறும்போது, தர்மம் அவதாரம் எடுக்கும்.”
இந்த வாக்கியத்தோடு, காவியம் வெளிப்புறமாக நிறைவடைந்தாலும், அதன் பயணம் வாசகனின் உள்ளத்தில் தொடர்கிறது.
பகுதி 14 (ஆ): வராக அவதாரம் – இன்றைய உலகிற்கான எச்சரிக்கை
இன்றைய உலகம் கலியுகத்தின் உச்சத்தில் நிற்கிறது. அறிவியல் வளர்ச்சி, தொழில்நுட்ப வேகம், செல்வத்தின் பெருக்கம்—இவை அனைத்தும் மனிதனை உயர்த்தியதோடு, அவனுக்குள் ஒரு புதிய ஹிரண்யாக்ஷனையும் உருவாக்கியுள்ளன. இயற்கை வெல்லப்பட வேண்டிய ஒன்று, வளங்கள் சுரண்டப்பட வேண்டியவை, அதிகாரம் அனுபவிக்க வேண்டிய உரிமை என்ற எண்ணமே அந்த அசுரன்.
வராக அவதாரம் இங்கே எச்சரிக்கையாக நிற்கிறது. பூமி மீண்டும் பாதாளம் நோக்கி இழுக்கப்படுகிறாள்—காடுகள் அழிகின்றன, நீர் மாசடைகிறது, காற்று நஞ்சாகிறது. இது பிரளயம் வரப்போகிறது என்ற பயமல்ல; இது பிரளயம் தொடங்கிவிட்டது என்ற நினைவூட்டல்.
இந்த யுகத்தில் வராகன் வெளியில் தோன்ற மாட்டான். அவன் மனிதனின் மனசாட்சியாக மட்டுமே தோன்றுவான். ஒரு மரம் வெட்டப்படும்போது எழும் குற்ற உணர்வு, ஒரு அநீதியைப் பார்த்து எழும் எதிர்ப்பு, ஒரு வளத்தைப் பாதுகாக்கும் தீர்மானம்—இவையே இன்றைய வராக ரூபங்கள்.
உலகம் இன்னும் காப்பாற்றப்படலாம். ஆனால் அதற்கு யுத்தம் தேவையில்லை; விழிப்புணர்வு போதும். ஹிரண்யாக்ஷனை வெளியே தேட வேண்டாம்; உள்ளே கண்டறிந்து வெல்ல வேண்டும். அதுவே கலியுக வராக தர்மம்.
இந்த எச்சரிக்கை கடுமையானது; ஆனால் கருணையுடனானது. ஏனெனில், தர்மம் தண்டிப்பதற்கு முன் திருத்த வாய்ப்பு தரும். அந்த வாய்ப்பை மனிதன் பயன்படுத்தினால், அவதாரம் நினைவாகவே போதும்.
இவ்வாறு, வராக அவதாரம் புராணமாகத் தொடங்கி, மனிதகுலத்திற்கான நெறிச்சட்டமாக நிறைவடைகிறது. முடிவு ஒன்று மட்டுமே:
பூமியைத் தூக்கிய வராகன், இப்போது மனிதனை எழுப்ப காத்திருக்கிறான்.
