நரசிம்ம வழிபாடு – கோயில்கள், மந்திரங்கள், மரபுகள்
நரசிம்ம அவதாரம் நிகழ்ந்த அந்த மகத்தான தருணத்திற்குப் பின், உலகம் முழுவதும் ஒரு புதிய ஆன்மிக அலை எழுந்தது. அநியாயத்தைத் தகர்க்கும் உக்கிரமும், பக்தனை அணைக்கும் கருணையும் ஒரே ரூபத்தில் இணைந்த தெய்வமாக நரசிம்மன் மனிதர்களின் உள்ளங்களில் நிலைபெற்றான். அவனை வழிபடுதல் என்பது பயத்தை விரட்டுவது மட்டும் அல்ல; தர்மத்தின் துணையுடன் வாழ்க்கையை நடத்தும் உறுதியை பெறுதலாக மாறியது.
காலங்கள் கடந்தபோது, நரசிம்ம வழிபாடு ஒரு தனி மரபாக உருவெடுத்தது. இந்தியாவின் பல திசைகளிலும், காடுகளின் நடுவிலும், மலை உச்சிகளிலும், நதிக் கரைகளிலும், நரசிம்மன் தன் தெய்வீக சன்னிதியை அமைத்துக் கொண்டான். அந்தக் கோயில்கள், வெறும் கல் கட்டிடங்கள் அல்ல; அகந்தை உடையும், அச்சம் விலகும் ஆன்மிக மையங்கள்.
தென்னிந்தியாவில், குறிப்பாக ஆந்திரமும் தமிழ்நாடும், நரசிம்ம வழிபாட்டின் புனித நிலங்களாக விளங்கின. ஆந்திராவின் அஹோபிலம், நரசிம்ம அவதாரத்தின் உயிர்ப்பான நினைவாகப் போற்றப்பட்டது. அங்கு ஒன்பது விதமான நரசிம்ம ரூபங்கள்—உக்கிரமும், சாந்தமும், யோக நிலையும்—ஒரே மலையில் திகழ்ந்தன. ஒவ்வொரு ரூபமும், மனிதனின் வாழ்க்கைப் பாதையில் ஒரு பாடத்தைச் சொல்லும் போதகனாகக் கருதப்பட்டது. அஹோபிலத்தின் காடுகளில் ஒலிக்கும் சிங்க கர்ஜனை போன்ற காற்றின் ஓசை கூட, பக்தர்களுக்கு நரசிம்மனின் இருப்பை உணர்த்துவதாக நம்பப்பட்டது.
தமிழ்நாட்டில், சோழ, பாண்டிய, விஜயநகர காலங்களில் பல நரசிம்ம சன்னிதிகள் உருவானது. சிங்கமுகன், லட்சுமி நரசிம்மன், யோக நரசிம்மன் எனப் பல ரூபங்களில், அவன் கோயில் கருவறைகளில் அமர்ந்தான். குறிப்பாக லட்சுமி நரசிம்மன் ரூபம், உக்கிரம் தணிந்த பின் கருணை பொழியும் தெய்வமாகப் போற்றப்பட்டது. அந்த ரூபத்தின் முன் நின்று வழிபடும் போது, வாழ்க்கையின் கடினங்கள் மெதுவாக கரையும் என்ற நம்பிக்கை மக்களிடையே வேரூன்றியது.
நரசிம்ம வழிபாட்டின் இதயமாக விளங்குவது மந்திரங்கள். அவற்றில் முதன்மையானது,
“உக்ரம் வீரம் மஹா விஷ்ணும்
ஜ்வலந்தம் சர்வதோ முகம்
ந்ருஸிம்ஹம் பீஷணம் பத்ரம்
ம்ருத்யும் ம்ருத்யும் நமாம்யஹம்”
என்ற நரசிம்ம மந்திரம். இந்த மந்திரம், மரணப் பயத்தை வெல்லும் சக்தி கொண்டது என்று நம்பப்படுகிறது. அதை உச்சரிக்கும் போது, மனிதன் தன் உள்ளத்தில் இருக்கும் அச்சங்களைக் களைந்து, தைரியத்தைப் பெறுகிறான்.
மந்திரங்களோடு சேர்ந்து, நரசிம்ம வழிபாட்டில் மரபுகளும் முக்கியமானவை. நரசிம்ம ஜெயந்தி நாளில், பக்தர்கள் உபவாசம் இருந்து, விஷ்ணு நாமத்தை ஜபித்து, இரவு நேரத்தில் நரசிம்மனை வழிபடுவது வழக்கமாகியது. அந்த நாள், பகலும் அல்ல, இரவும் அல்ல என்ற சந்திப் பொழுதை நினைவூட்டுவதால், அந்த நேரத்தில் செய்யப்படும் பூஜை மிகுந்த பலன் தரும் என்று கருதப்பட்டது.
வீடுகளிலும், நரசிம்ம வழிபாடு தனி இடத்தைப் பெற்றது. குழந்தைகளுக்கு பயம் நீங்க, நோய்கள் அகல, குடும்பத்தில் தர்மம் நிலைக்க, நரசிம்ம ஸ்தோத்திரங்கள் பாடப்பட்டன. குறிப்பாக, பிரஹ்லாதனின் கதையை குழந்தைகளுக்கு சொல்லும் மரபு, தலைமுறைகள் கடந்தும் தொடர்ந்தது. அது ஒரு புராணக் கதை மட்டும் அல்ல; நம்பிக்கையும் தைரியமும் வளர்க்கும் வாழ்க்கைப் பாடம்.
இவ்வாறு, நரசிம்மன் கோயில்களில் மட்டும் அல்ல; மந்திரங்களில், மரபுகளில், மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையிலும் குடியேறினான். அவன் வழிபாடு, மனிதனைத் தன் உள்ள அகந்தையை எதிர்க்கவும், தர்மத்தின் பாதையில் உறுதியாக நிற்கவும் அழைத்தது. காலம் எவ்வளவு மாறினாலும், அச்சம் தோன்றும் ஒவ்வொரு நொடியிலும், “நரசிம்மா” என்ற நாமம், பாதுகாப்பின் கவசமாக ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது.
👉 அடுத்ததாக:
பகுதி 8 : நரசிம்மன் – பயம் நீக்கும் தெய்வம், பக்தரின் காவலன்
