நரசிம்ம அவதாரத்தின் நிரந்தரப் பொருள் – இன்றைய மனிதனுக்கான செய்தி
யுகங்கள் கடந்து விட்டன. அரண்மனைகளும் அரசர்களும் மறைந்தன. அசுரர்களின் பெயர்கள் புராணப் பக்கங்களில் மட்டும் வாழ்கின்றன. ஆனால் நரசிம்ம அவதாரம் மட்டும் காலத்தின் மணலைத் தாண்டி இன்றும் உயிரோடு நிற்கிறது. ஏன் என்றால், அது ஒரு காலத்திற்கான கதை அல்ல; எல்லாக் காலத்திற்குமான உண்மை.
இன்றைய மனிதன், ஹிரண்யகசிபுவைப் போல வாளுடன் நிற்பவன் அல்ல. ஆனால் அவனின் அகந்தை, புதிய முகங்களோடு வாழ்கிறது. அதிகார வெறி, பொருளாசை, அறிவின் ஆணவம், “நான் எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்த முடியும்” என்ற மாய நம்பிக்கை—இவை எல்லாம் நவீன ஹிரண்யகசிபுக்கள். அவர்களுக்கெதிராக நிற்கும் பிரஹ்லாதன், இன்று ஒருவன் மட்டுமல்ல; நம் மனச்சாட்சியே.
நரசிம்ம அவதாரம் இன்றைய மனிதனுக்குச் சொல்லும் முதல் செய்தி:
“தொழில்நுட்பம் வளர்ந்தாலும், தர்மம் மாறாது.”
மனிதன் விதிகளை உருவாக்கலாம்; ஆனால் உண்மையை மாற்ற முடியாது. ஹிரண்யகசிபு போல, “இதுவும் அல்ல, அதுவும் அல்ல” என்று எல்லைகளை அமைத்தாலும், தர்மம் அந்த எல்லைகளுக்கு அப்பால் நிற்கும். அநியாயம் உச்சம் அடையும் பொழுது, தீர்ப்பு தவிர்க்க முடியாதது—அது வெளிப்புற தண்டனையாக இல்லாவிட்டாலும், உள்ளார்ந்த வீழ்ச்சியாக நிச்சயம் வரும்.
இரண்டாவது செய்தி:
“பக்தி என்பது பலவீனம் அல்ல; அது உள்ளத்தின் தைரியம்.”
இன்றைய உலகம், பக்தியை உணர்ச்சியாக மட்டும் பார்க்கிறது. ஆனால் பிரஹ்லாதன் காட்டியது, பக்தி என்பது அஞ்சாமல் உண்மையைப் பிடித்திருக்கும் வலிமை என்று. வேலை, சமூகம், உறவுகள்—எங்கும் அநியாயம் நேர்ந்தால், அதற்கெதிராக அமைதியாக நின்று பேசும் துணிச்சலே உண்மையான பக்தி.
மூன்றாவது செய்தி:
“பயம் உன்னை அடிமையாக்கும்; நம்பிக்கை உன்னை விடுவிக்கும்.”
இன்றைய மனிதன், வெளிப்புற ஆபத்துகளை விட, உள்ளார்ந்த அச்சங்களால் அதிகம் கட்டுப்படுகிறான். தோல்வி பயம், நிராகரிப்பு பயம், தனிமை பயம். நரசிம்மன், சிங்க முகத்துடன் தோன்றுவது அந்தப் பயங்களைப் பயமுறுத்தவே. அவன் உச்சரிக்கும் மௌனச் செய்தி ஒன்று—“அஞ்சாதே; தர்மத்தின் பக்கம் நிற்கும் வரை நீ பாதுகாப்பில் தான்.”
நான்காவது செய்தி:
“உக்கிரமும் கருணையும் எதிரிகள் அல்ல.”
இன்றைய மனிதன், கடுமையும் கருணையும் ஒன்றாக இருக்க முடியாது என்று நினைக்கிறான். ஆனால் நரசிம்ம அவதாரம் காட்டியது—அநியாயத்திற்கு எதிராக உக்கிரம் அவசியம்; ஆனால் நிரபராதியின் முன் கருணை தவிர்க்க முடியாதது. இந்த சமநிலை தான், தனிமனித வாழ்க்கையிலும் சமூகத்திலும் நீதியை நிலைநாட்டும்.
இறுதியாக, நரசிம்ம அவதாரம் நமக்கு நினைவூட்டும் நிரந்தர உண்மை:
“பரம்பொருள் வெளியில் தோன்றும் முன், மனிதனின் உள்ளத்தில் எழ வேண்டும்.”
நம் அகந்தையை அடக்கும் ஒவ்வொரு தருணமும் ஒரு நரசிம்ம அவதாரம் தான். நம் பயத்தை வெல்லும் ஒவ்வொரு நம்பிக்கையும் ஒரு பிரஹ்லாதன் தான். புராணம் முடிந்தாலும், அதன் பொருள் நம் வாழ்வில் தினமும் எழுதப்படுகிறது.
இவ்வாறு, நரசிம்ம அவதாரம் ஒரு புராணக் கதை அல்ல; மனித வாழ்க்கைக்கான வழிகாட்டி. அது நம்மிடம் கேட்கும் கேள்வி ஒன்றே:
“நீ ஹிரண்யகசிபுவின் பாதையில் நிற்கிறாயா? அல்லது பிரஹ்லாதனின் நம்பிக்கையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறாயா?”
அந்தத் தேர்வே, இன்றைய மனிதனின் எதிர்காலத்தை எழுதுகிறது.
🌺 நிறைவு 🌺
