வியாசர் மகாபாரதத்தின் பெருமை
பகுதி 4: திரௌபதி – தர்மத்தின் தீக்கனி
மகாபாரதத்தின் கதையில், திரௌபதி ஒரு சாதாரண பெண் அல்ல; அவர் தர்மத்தின் தீக்கனி, மனித வாழ்க்கையின் நீரிழைக்கும் நெருக்கடிகளுக்குள் ஒளியை பாய்ச்சும் ஒரு வீராங்கனா. பாண்டவர்களோடும், குருக்ஷேத்திரப் போரின் பின்னணியிலோ அவர் தோன்றினார், ஆனால் அவர் வாழ்க்கையின் பெரும்பங்கு அவரது அவமானங்களின் நடுவே செல்கிறது. திரௌபதி பிறந்தவெளியில், கேசவனின் ஆசீர்வாதத்தால், பரத வம்சத்தின் பெருமையை தாங்கும் விதமாக உருவானார். அவர் அழகிலும், அறிவிலும், சுதந்திர மனத்திலும் மிகுந்தவர்; ஆனால் மகாபாரதத்தில் அவளின் முக்கியமான பாத்திரம் தர்மம் சோதனைக்கு உட்பட்டவர் என்ற நிலை.
திரௌபதி, துரியோதனரின் கண்களில் இழிவுறும்போது, மகாபாரதத்தின் மிகப் பெரும் தர்ம பாடங்கள் வெளிப்படுகின்றன. அவளது அவமானம், பாரதிய பெருமையும், குடும்ப உறவுகளும், அரசியல் நெருக்கடிகளும் ஒன்றிணைந்த போது, தர்மம் மனிதர்களால் எவ்வாறு விரும்பப்பட்டாலும் மறுக்கப்படலாம் என்பதை காட்டுகிறது. பாண்டவர்கள் அவளை காப்பாற்றும் போது கூட, அவர்களுடைய நேர்மை, சகோதர உறவு, மற்றும் அவனது பண்பாட்டியல், அனைத்தும் சோதனைக்கு உட்படுகின்றன. இதன் மூலம், வியாசர் மனிதன் வாழ்க்கையில் நேரும் சோதனைகள் மற்றும் தர்ம சிக்கல்கள் எவ்வாறு ஒருவரை வலிமையாக்கும் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார்.
திரௌபதி, தனது வாழ்க்கையில் எதிர்கொள்ளும் குற்றங்கள் மற்றும் அவமானங்கள், தனது கண்ணீரையும், கோபத்தையும், பகைமையைப் பயன்படுத்தாமல் உயர்ந்த தர்மத்தில் நின்று எதிர்கொள்வது எப்படி என்பது ஒரு அடையாளமாகிறார். அவளின் குருக்ஷேத்திரப் போரின் முன்னோட்டம், பாண்டவர்கள் தங்கள் தர்மத்தைப் பின்பற்றும்போது தோன்றும் சிக்கல்களை விவரிக்கிறது. திரௌபதி தன் சகோதரர்களுக்கும், தன் கணவர்களுக்கும் நேர்மையுடன், அறிவுடனும் நடந்து, மனித உறவுகளில் தர்மம் எப்படி நிலைபெற வேண்டும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறார்.
திரௌபதி வாழ்க்கையின் பல்வேறு நிகழ்வுகளில், தனக்கேற்பட்ட விருப்பங்களை ஒதுக்கி, உயர்ந்த தர்மம் எப்படி பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறார். இதன் மூலம், மகாபாரதத்தில் பெண்களின் பாத்திரம், வெறும் துணைவராக அல்ல, ஒரு தர்மத்தின் தூணாகவும், சோதனைகளின் விளக்கமாகவும் இருக்கும் என்பதை வியாசர் வெளிப்படுத்துகிறார். அவளின் குரல், அவரது செயல், அவரது மன நிலை—அவை எல்லாம் மகாபாரதத்தின் முழு தர்மக் கலைப்பாட்டில் ஒரு முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.
திரௌபதி சோதனைக்கு உட்பட்ட தர்மத்தின் சுடர்வெளியாக மட்டுமல்ல, கோபம், சோகம், உணர்வு ஆகியவற்றை உயர்ந்த முறையில் சமநிலைப்படுத்துவது எப்படி என்பது வியாசரின் கலைப்பாடின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது. அவள் வாழ்ந்தது, ஒரு பெண்ணின் சக்தி, அறிவு, தர்ம உணர்வு, மற்றும் மனித உறவுகளின் சிக்கல்களை நேரடியாக வெளிப்படுத்தும் ஒரு மேதைப் பாடமாகும். இதன் மூலம், வியாசர் மகாபாரதத்தில் மனித மனத்தின் சோதனைகள், துன்பங்கள், வெறுப்பு, மற்றும் அதனை சமாளிக்கும் தர்மம் என்பவற்றை வெளிப்படுத்துகிறார்.
முடிவாக, திரௌபதி என்பது மனித வாழ்வின் அனைத்துப் பாடங்களையும் ஒரே குரலில் பேசும் கலைஞர் போல இருக்கிறார். அவர் தர்மத்தின் தீக்கனி; அவமானங்களிலும், போரிலும், அரசியல் சிக்கல்களிலும், தனது மனதை உயர்ந்த தர்மத்தில் வைத்துப் போராடுகிறார். இதன் மூலம், மகாபாரதம் ஒரு வெறும் போர் கதை அல்ல, மனித மனம் மற்றும் தர்ம சிக்கல்களை வெளிப்படுத்தும் நூல் என வியாசர் வலியுறுத்துகிறார்.
அடுத்த பகுதியில்,
“கர்ணன்: தானம், விசுவாசம், விதி” பற்றி, அவரின் வாழ்வியல் மற்றும் தர்மக் கடமைகள்
