பகுதி 5: கர்ணன் – தானம், விசுவாசம், விதி
மகாபாரதத்தின் கதையில், கர்ணன் ஒரு தனித்துவமான பாத்திரமாக தோன்றுகிறார்; அவர் தானத்தின் உயிரும், விசுவாசத்தின் தூணும், விதியின் கடுமையான நடைவழியும் ஒருங்கிணைந்த மனிதன். பிறந்தகாலத்தில், அவன் ஒரு குற்றமில்லாத குழந்தை எனினும், பிறந்த குடும்பத்தால் மறுக்கப்பட்டவன்; தன் தாய் குந்தியின் பிரச்சினைகளால், அவன் ஆரம்பமே சோகமும் அவமானமும் நிறைந்த வாழ்க்கையாக அமைந்தது. ஆனால் கர்ணன் தனது வாழ்வின் அனைத்து நிகழ்ச்சிகளிலும் தானம் செய்யும் மனமும், நட்பில் விசுவாசமும், விதியில் நம்பிக்கையும் காட்டினார். இதன் மூலம், வியாசர் உலகிற்கு சொல்லும் செய்தி தெளிவாகிறது: “மனிதன் தன் பிறப்பையும் சூழலையும் மாற முடியாது; ஆனால் தன் செயலைக் கொண்டு தர்மத்தை உயர்த்த முடியும்.”
கர்ணனின் வாழ்க்கையின் முக்கிய அம்சம் தானம். அவர் எப்போதும் தேவையற்றதை விட்டுவிட்டு, அதிகம் கொண்டிருப்பதை பகிர்ந்து கொண்டவர். போரிலும், சமய நிகழ்ச்சிகளிலும், எதிரிகளுக்கு கூட தானம் செய்யும் மனம் கர்ணனில் இருந்தது. இதுவே மகாபாரதத்தில் ஒருவனின் மன அமைதி மற்றும் உயர்ந்த தர்மத்திற்கான முக்கிய பாடமாக காட்டப்படுகிறது. அவர் தன்னுடைய வாழ்க்கையின் பெரும்பாலான பொருட்களை, தனது சிநேகிதர்களுக்கு, அவசியமில்லாதவர்களுக்கு, அப்படியே வழங்கினார். இதனால், கர்ணன் தானத்தின் உயிர்பொருளாக விளங்கினார்.
விசுவாசம் என்பது கர்ணனின் இன்னொரு முக்கிய அம்சம். அவன் சகோதரர்களுக்கும், நண்பர்களுக்கும், மற்றும் குருக்ஷேத்திரப் போரின் சக வீரர்களுக்கும் முழுமையான விசுவாசத்தை வைத்திருந்தார். விசுவாசத்தின் காரணமாக, பல நேரங்களில் அவன் பாத்திரம் சோதனையில் இருந்தாலும், அவர் ஒருபோதும் தன் மனதை மாற்றவில்லை. துரியோதனரின் அருகில் இருப்பது, அவர்கள் தவறுகளை அறிவதால், கர்ணனின் விசுவாசத்தில் சிக்கலாக இருந்தாலும், அவன் தனது உறுதியை இழக்கவில்லை. இதுவே வியாசர் கூறும் முக்கிய பாடம்: “சாதாரண சூழலும், மனித மன உறவுகளும், விசுவாசத்தை சோதிக்கலாம்; ஆனால் உண்மையான விசுவாசம் அவற்றைக் கடந்து நிலைத்திருக்கும்.”
கர்ணனின் வாழ்க்கையில் மூன்றாவது அம்சம் விதி. பிறந்த போது அவன் ஒரு குற்றமில்லாதவன்; ஆனால் வாழ்க்கை அவனை சிக்கலில் வைப்பது தவிர்க்க முடியாதது. பிறப்பிலிருந்து துரிதமான விதி காரணமாக, அவன் பரத வம்சத்தோடு சேர முடியவில்லை; அதனால் அவன் வாழ்க்கை முழுமையான சோதனையாய் மாறியது. மகாபாரதத்தில், இந்த விதியை கண்ணியமாய் ஏற்றுக் கொண்டு, தனது கடமைகளைச் செய்து, துன்பங்களை சமாளித்த கர்ணன், மனித வாழ்க்கையின் சிக்கல்கள், அநீதி, மற்றும் விதியை ஏற்றுக் கொண்டு செயல் படுவது எப்படி என்பது காட்டுகிறார்.
கர்ணன், தானம், விசுவாசம், விதி என மூன்று அம்சங்களையும் ஒரே நேரத்தில் இணைத்து, மகாபாரதத்தில் தனிப்பட்ட பாடத்தை நமக்கு தருகிறார். அவர் ஒரு வீரனாக மட்டுமல்ல; உயர்ந்த மனிதன் என்ற அடையாளமாக, தர்மத்தின் வழிகாட்டியாக, ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் உதாரணமாக இருப்பார். வியாசர், கர்ணனின் கதையின் மூலம், “மனிதன் தன் பிறப்பின் குறைகளாலும், சூழலின் சிக்கல்களாலும் தன்னைத்தான் உயர்த்தக் கூடியவன்” என்பதைக் கூறுகிறார்.
கர்ணனின் வாழ்க்கை, மகாபாரதத்தில் நேர்மை, தானம், விசுவாசம், விதி ஆகிய நான்கு அம்சங்களின் ஒற்றுமையை வெளிப்படுத்துகிறது. இதன் மூலம், வியாசர் மகாபாரதத்தை வெறும் போர் கதை அல்ல; மனித வாழ்க்கையின் தர்ம சோதனைகளையும், அதனை எதிர்கொள்ளும் மனப்பூர்வ முன்னேற்றங்களையும் உணர்த்தும் நூலாக உருவாக்கினார்.
அடுத்த பகுதியில்,
“யுதிஷ்டிரன்: தர்ம சோதனைகள்” பற்றி, அவரின் வாழ்க்கையும், மனித மனத்திற்கான பாடங்களும்
