வாமன அவதாரம் – பகுதி 2

வாமனனின் தெய்வீக பிறப்பு

தேவர்களின் துயரத்தை கண்டு அவர்களை காப்பாற்ற வேண்டும் என்று முடிவு செய்த மகாவிஷ்ணு, அதிதிக்கு அளித்த வாக்கின்படி அவளது கருவில் அவதரிக்கத் தீர்மானித்தார். உலகத்தில் தர்மத்தை நிலைநாட்டவும், அகந்தையை அடக்கவும், அசுர மன்னன் மகாபலியின் ஆட்சியை சமநிலைக்கு கொண்டுவரவும் இந்த அவதாரம் நிகழப்போகிறது.

அந்த காலத்தில் தேவர்களின் தாய் என போற்றப்பட்டவர் அதிதி. அவருடைய கணவர் மகா முனிவரான கசியப முனிவர். உலகின் பல தெய்வங்களும், உயிர்களும் இவர்களின் வழித்தோன்றல்களாகக் கூறப்படுகின்றனர். அதிதி தனது மகன்களான தேவர்கள் துன்பப்படுவதை கண்டு மனம் உருகினார். அவர்கள் இழந்த சிங்காசனத்தை மீண்டும் பெற வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவரை நாளும் இரவும் துன்பப்படுத்தியது.

அப்போது கசியப முனிவர் தனது மனைவியை ஆறுதல் கூறினார். “நீ மனதை ஒருமுகப்படுத்தி பரமாத்மாவாகிய விஷ்ணுவை தியானித்து ஒரு விரதம் மேற்கொள். அந்த விரதம் ‘பயோவ்ரதம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த விரதத்தின் பலனால் விஷ்ணு உன் கருவில் பிறந்து தேவர்களை காப்பாற்றுவார்” என்று கூறினார்.

அதிதி அந்த வார்த்தைகளை இறைவனின் உத்தரவாகவே ஏற்றுக் கொண்டார். அவர் மிகுந்த பக்தியுடன் விரதத்தை ஆரம்பித்தார். பல நாட்கள் சுத்தமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து, தண்ணீரையே உணவாக எடுத்துக் கொண்டு விஷ்ணுவை தியானித்தார். அவரது மனதில் எந்த விருப்பமும் இல்லை. ஒரே ஒரு எண்ணம் மட்டும் இருந்தது – “என் மகன்களை காப்பாற்ற வேண்டும்”.

அவரது பக்தி நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தது. தினமும் அவர் தியானத்தில் அமர்ந்து, விஷ்ணுவின் தெய்வீக ரூபத்தை நினைத்து பிரார்த்தனை செய்தார். தேவர்கள் அனைவரும் தங்கள் தாயின் இந்த பக்தியை கண்டு நம்பிக்கை பெற்றனர்.

ஒரு நாள் அதிதி தியானத்தில் அமர்ந்திருந்தபோது திடீரென அவரது முன் ஒரு பிரகாசமான ஒளி தோன்றியது. அந்த ஒளி சாதாரண ஒளி அல்ல. அது சூரியனைவிட பிரகாசமானது. அந்த ஒளிக்குள் இருந்து நான்கு கரங்களுடன் சங்கம், சக்கரம், கதாயுதம், தாமரை ஆகியவற்றை தாங்கிய தெய்வீக ரூபத்தில் விஷ்ணு பகவான் தோன்றினார்.

அவரை பார்த்ததும் அதிதி கண்கலங்கினார். அவரது உடல் முழுவதும் ஆனந்தம் நிரம்பியது. அவர் கைகளை கூப்பி “பகவானே! என் மகன்களை காப்பாற்ற வேண்டும். அவர்கள் தங்கள் அதிகாரத்தை இழந்து துன்பப்படுகின்றனர்” என்று வேண்டினார்.

அப்போது விஷ்ணு பகவான் கருணையுடன் சிரித்தார். “அதிதியே, உன் பக்தி என்னை மிகவும் மகிழ்ச்சியடையச் செய்துள்ளது. நான் உன் கருவில் பிறந்து தேவர்களுக்கு மீண்டும் அவர்களின் உலகை அளிப்பேன். ஆனால் இந்த அவதாரம் ஒரு வித்தியாசமான முறையில் நிகழும். நான் ஒரு சிறிய பிராமண சிறுவனாக பிறப்பேன்” என்று கூறினார்.

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும் அதிதி பரம ஆனந்தத்தில் மூழ்கினார். தெய்வம் தன் கருவில் பிறக்கப்போகிறது என்ற எண்ணமே அவரை பரவசப்படுத்தியது.

காலம் கடந்தது. அதிதியின் கருவில் தெய்வீக சக்தி வளரத் தொடங்கியது. அந்த நாட்களில் இயற்கையில் பல அதிசயங்கள் நிகழ்ந்தன. காற்று மிகவும் இனிமையாக வீசியது. மரங்கள் நிறைய மலர்களை பூத்தன. பறவைகள் இனிமையான குரலில் பாடின. உலகமே ஒரு புனித திருவிழா போல தோன்றியது.

இறுதியாக ஒரு புனிதமான நாளில் அந்த தெய்வீக குழந்தை பிறந்தது. அந்த குழந்தை சாதாரண குழந்தை அல்ல. அவரது உடலிலிருந்து ஒரு தெய்வீக ஒளி பரவியது. அந்த ஒளி பார்த்தவர்களின் மனதில் அமைதியை உண்டாக்கியது.

அந்த குழந்தை தான் பின்னர் உலகம் முழுவதும் “வாமனன்” என்று அறியப்பட்டார். “வாமனன்” என்றால் சிறிய உருவம் கொண்டவன் என்று பொருள். அவர் ஒரு குள்ளமான பிராமண சிறுவனாக தோன்றினார். ஆனால் அந்த சிறிய உருவத்தின் உள்ளே உலகங்களை படைக்கும் சக்தி இருந்தது.

தேவர்கள் அனைவரும் அந்த தெய்வீக குழந்தையை கண்டு மகிழ்ந்தனர். இந்திரன் உட்பட எல்லா தேவர்களும் வந்து அவரை வணங்கினர். அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள் – இந்த சிறிய குழந்தை தான் அவர்களை மீண்டும் உயர்த்தப் போகும் மகாவிஷ்ணுவின் அவதாரம்.

கசியப முனிவர் வேத மந்திரங்களுடன் அந்த குழந்தைக்கு உபநயனம் செய்து பிராமணராக வளர்த்தார். சிறுவயதிலேயே வாமனன் வேதங்களை கற்றார். ஞானமும் ஒழுக்கமும் நிறைந்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார்.

ஆனால் அவர் பிறந்ததற்கான உண்மையான நோக்கம் இன்னும் நிறைவேறவில்லை. உலகத்தை ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்த மகாபலியை சந்திக்க வேண்டிய தருணம் இன்னும் வரவில்லை.

ஒரு நாள் அந்த நேரம் வரும். அப்போது அந்த சிறிய வாமனன் உலகையே அதிர வைத்த ஒரு அதிசயத்தை நிகழ்த்தப் போகிறார்.