வாமன அவதாரம் – பகுதி 3
மகாபலியின் மகா யாகம்
மூவுலகிலும் தனது வீரத்தாலும் தானத்தாலும் புகழ்பெற்ற அசுர மன்னன் மகாபலி தனது ஆட்சியை மிகுந்த நீதியுடனும் பெருந்தன்மையுடனும் நடத்தி வந்தான். அவர் அசுர குலத்தில் பிறந்தாலும், அவரது மனம் தர்மத்தை மதித்தது. மக்கள் அனைவரும் சமமாக வாழ வேண்டும் என்று நினைத்த மன்னன். அதனால் தான் அவரது ஆட்சியில் வறுமை குறைந்தது, மக்கள் அமைதியாக வாழ்ந்தனர்.
மகாபலியின் வம்சம் மிகவும் புகழ்பெற்றது. அவர் பரம விஷ்ணுபக்தனாக இருந்த பிரகலாதன் என்பவரின் பேரன். பிரகலாதன் தனது வாழ்க்கை முழுவதும் மகாவிஷ்ணு மீது கொண்ட பக்தியால் உலகம் முழுவதும் புகழ்பெற்றவர். அந்த வம்சத்தின் மகனாக இருந்த மகாபலி வீரமும் பக்தியும் கலந்த ஒரு மன்னனாக வளர்ந்தான்.
மகாபலி சிறுவயதிலிருந்தே வீரத்திலும் அறிவிலும் முன்னேறியவன். அவன் படைகளை ஒழுங்குபடுத்தி பல போர்களில் வெற்றி பெற்றான். தேவர்களின் தலைநகரமான அமராவதியைத் தாக்கி, தேவர்களின் படைகளை தோற்கடித்து, அவர்களின் அதிகாரத்தை பறித்தான். இதனால் மூவுலகிலும் அவனது ஆட்சி நிலைநிறுத்தப்பட்டது.
தேவர்களின் தலைவராக இருந்த இந்திரன் தனது சிங்காசனத்தை இழந்து மிகவும் துயரமடைந்தார். தேவர்கள் அனைவரும் தங்கள் உலகத்தை இழந்து அலைந்தனர். அவர்கள் மீண்டும் தங்கள் அதிகாரத்தை பெற முடியாமல் துன்பப்பட்டனர்.
ஆனால் மகாபலி கொடூரமான மன்னன் அல்ல. அவர் பெருந்தன்மை கொண்டவர். தானம் செய்வதில் உலகில் யாராலும் அவரை சமமாக முடியாது என்று கூறப்பட்டது. யார் எதைக் கேட்டாலும் அவர் மறுப்பதில்லை.
இந்த பெருந்தன்மையை உலகம் முழுவதும் அறியச் செய்வதற்காக அவர் ஒரு மிகப்பெரிய யாகத்தை நடத்த முடிவு செய்தார். அந்த யாகம் சாதாரண யாகம் அல்ல. அது “அஸ்வமேத யாகம்” போன்ற மிகப்பெரிய யாகமாக இருந்தது. இந்த யாகத்தின் மூலம் அவர் தனது அதிகாரத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்த விரும்பினார்.
இந்த யாகத்தை நடத்துவதற்காக பெரிய யாகசாலை அமைக்கப்பட்டது. அங்கு ஆயிரக்கணக்கான முனிவர்கள், வேதபண்டிதர்கள், யோகிகள் அனைவரும் கூடியிருந்தனர். வேத மந்திரங்கள் முழங்கிய அந்த யாகசாலை ஒரு புனித தலமாக மாறியது.
மகாபலியின் குருவாக இருந்தவர் சுக்ராசார்யர். அவர் மிகுந்த ஞானம் கொண்ட முனிவர். அசுரர்களுக்கு அறிவுரைகளை வழங்கும் குரு. யாகம் முறையாக நடைபெறுவதற்காக அவர் அனைத்து விதிகளையும் பின்பற்றச் செய்தார்.
யாகசாலையில் தினமும் வேத மந்திரங்கள் முழங்கின. அக்னியில் சமிதைகள் அர்ப்பணிக்கப்பட்டன. முனிவர்கள் வேதங்களை ஓதினர். அந்த இடம் முழுவதும் தெய்வீக சக்தியால் நிரம்பியது.
யாகத்தின் ஒரு முக்கிய அம்சம் தானம். யாகம் முடிவடையும் முன் மன்னன் தனது செல்வங்களை ஏழைகளுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் தானமாக வழங்க வேண்டும். மகாபலி இதற்காக ஆயிரக்கணக்கான பொன்னும், நகைகளும், நிலங்களும், மாடுகளும் தயார் செய்திருந்தான்.
யார் வந்தாலும் அவர்கள் கேட்டதை அளிக்கத் தயார் இருந்தான். அந்த நாளில் யாகசாலைக்கு வந்தவர்கள் யாரும் வெறுமனே திரும்பவில்லை. அனைவருக்கும் தானம் கிடைத்தது.
இந்த செய்தி உலகம் முழுவதும் பரவியது. “மகாபலி என்ற மன்னன் இருக்கிறார்; அவர் யாரும் கேட்டதை மறுப்பதில்லை” என்று மக்கள் பேசினர்.
அந்த யாகம் நடந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில் ஒரு அதிசயம் நிகழப்போகிறது. அந்த யாகசாலைக்கு ஒரு சிறிய பிராமண சிறுவன் வரப்போகிறான். அவன் சாதாரண சிறுவன் அல்ல.
அவன் தான் வாமனன் – மகாவிஷ்ணுவின் அவதாரம்.
அவன் யாகசாலைக்குள் வந்ததும் உலகத்தின் வரலாறு மாறப்போகிறது. மகாபலியின் பெருந்தன்மையும், அகந்தையும் சோதிக்கப்படப்போகிறது.
அந்த சிறிய வாமனன் கேட்கப்போகும் ஒரு சிறிய வேண்டுகோள் மூவுலகையும் அதிரச் செய்யும்.
