இராமாயணம் – ராம அவதாரம்

பகுதி 8 – அனுமன் இலங்கையை எரித்தது மற்றும் ராமசேது அமைப்பு

இலங்கை அரசவையில் அந்த நாள் பெரும் பரபரப்பு நிலவியது. கட்டப்பட்ட நிலையில் இருந்தாலும், அனுமனின் முகத்தில் அச்சம் இல்லை. அவர் சிங்கம் போல நிமிர்ந்து நின்றார். எதிரே பொற்கிரீடம் சூடிய இராவணன் அகந்தையுடன் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருந்தான். அவனது பத்து தலைகளும் கோபத்தால் எரிந்தன.

“அற்ப வானரமே! என் இலங்கைக்குள் நுழைந்து அழிவை ஏற்படுத்திய துணிவு உனக்கு எப்படிக் கிடைத்தது?” என்று இராவணன் கர்ஜித்தான்.

அனுமன் அமைதியாகப் பதிலளித்தார்.

“நான் ஸ்ரீராமனின் தூதன். தர்மத்தை மீறி பிறர் மனைவியை அபகரித்தாய். இன்னும் காலம் இருக்கிறது. சீதாதேவியை மரியாதையுடன் ஒப்படைத்து ராமரிடம் சரணடை. இல்லையெனில் உன் இலங்கை சாம்பலாகிவிடும்.”

அரசவையில் இருந்த அரக்கர்கள் கோபத்தால் கொந்தளித்தனர். “இவனை உடனே கொன்று விடுங்கள்!” என்று கத்தினர்.

ஆனால் அப்போது இராவணனின் தம்பியான விபீஷணன் எழுந்தான்.

“அண்ணா! தூதனை கொல்வது தர்மத்திற்கு விரோதம். அவனை தண்டித்து அனுப்பலாம்; ஆனால் கொல்லக் கூடாது,” என்றான்.

இராவணன் சிறிது யோசித்தான். பின்னர் கள்ளச் சிரிப்புடன், “வானரங்களுக்கு வால்தான் பெருமை. அவன் வாலில் தீ வைத்து நகரம் முழுவதும் இழுத்துச் செல்லுங்கள்!” என்றான்.

அரக்கர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அனுமனின் வாலில் துணிகளைச் சுற்றி எண்ணெய் ஊற்றி தீ வைத்தனர். ஆனால் அனுமன் உள்ளுக்குள் சிரித்தார்.

“இது ராம காரியத்திற்கே உதவும்,” என்று நினைத்தார்.

அந்த நேரத்தில் அசோக வனத்தில் இருந்த சீதை இந்த செய்தியை அறிந்து நடுங்கினாள். உடனே அக்னி தேவனை வேண்டினாள்.

“அக்னி தேவா! அனுமன் என் பிரபுவின் தூதன். அவனுக்கு தீ சுடாதபடி அருள் புரிவீர்,” என்று பிரார்த்தித்தாள்.

அவளது கற்புச் சக்தியால் தீ அனுமனை எரிக்கவில்லை. அது குளிர்ச்சியாக மாறியது.

அப்போது அனுமன் திடீரென சிறிய உருவத்திலிருந்து விஸ்வரூபம் எடுத்தார். கட்டுகளை அறுத்து மேலே பாய்ந்தார். பின்னர் எரியும் வாலுடன் இலங்கை நகரம் முழுவதும் பாய்ந்தார்.

அரண்மனைகள், கோபுரங்கள், ஆயுதசாலைகள், மாளிகைகள் – அனைத்திலும் தீ பற்றியது. பொன்னால் ஆன இலங்கை நகரம் நெருப்புக் கடலாக மாறியது. மக்கள் அலறி ஓடினர். வானம் முழுவதும் புகை மூடியது.

“ஜெய் ஸ்ரீராம்!” என்று முழங்கியபடி அனுமன் நகரம் முழுவதும் தீ பரப்பினார்.

இறுதியில் அவர் திடீரென நின்றார்.

“அசோக வனம் எரிந்துவிட்டதோ? சீதாதேவிக்கு ஆபத்து ஏற்பட்டுவிட்டதோ?” என்று ஒரு கணம் கவலைப்பட்டார்.

உடனே மீண்டும் அசோக வனத்திற்குச் சென்று சீதை பாதுகாப்பாக இருப்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டார். பின்னர் அவளை வணங்கி, “அம்மா! விரைவில் ராமர் வருவார்,” என்று கூறி கடலை நோக்கிப் புறப்பட்டார்.

அவர் மீண்டும் மகேந்திர மலையை அடைந்தார். அங்கிருந்த வானரர்கள் அனைவரும் பேரானந்தத்தில் குதித்தனர்.

“சீதாதேவியை கண்டீர்களா?” என்று ஆவலுடன் கேட்டனர்.

அனுமன் மகிழ்ச்சியுடன், “கண்டேன் தேவியை!” என்றார்.

அந்த வார்த்தைகள் அனைவருக்கும் அமுதமாக இருந்தது.

பின்னர் அனைவரும் கிஷ்கிந்தைக்கு திரும்பி ராமரைச் சந்தித்தனர். அனுமன் பணிவுடன் முன் வந்து சீதை கொடுத்த சூடாமணியை ராமரிடம் அளித்தார்.

அந்த சூடாமணியைப் பார்த்ததும் ராமரின் கண்கள் கலங்கின. அவர் அதை மார்பில் அணைத்துக் கொண்டார்.

“சீதா…” என்று மெதுவாக உருகினார்.

அனுமன் சீதையின் நிலையை விவரித்தார். அவள் இராவணனின் மிரட்டலுக்குள் இருந்தாலும், ராமரின் நினைவிலேயே வாழ்கிறாள் என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்ட ராமரின் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது. ஆனால் அதே நேரத்தில் அவரது உள்ளத்தில் வீரத் தீர்மானமும் எழுந்தது.

“இனி தாமதமில்லை. இலங்கைக்கு புறப்படுவோம்!” என்றார்.

உடனே சுக்ரீவன் வானர சேனைகளை திரட்டினார். மலைகளைப் போன்ற வீரர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் கூடினர். அங்கதன், நீலன், நளன், ஜாம்பவான், அனுமன் ஆகியோர் படைகளை வழிநடத்தத் தயாரானார்கள்.

பெரும் முழக்கத்துடன் அந்த வானர சேனை தெற்கை நோக்கிப் புறப்பட்டது. மலைகள் அதிர்ந்தன. மரங்கள் குலுங்கின. “ஜெய் ஸ்ரீராம்!” என்ற கோஷம் வானத்தை நிரப்பியது.

சில நாட்கள் பயணித்த பின் அவர்கள் சமுத்திரக் கரையை அடைந்தனர். எதிரே அகன்ற கடல் பரந்திருந்தது. அதன் அப்பால் இலங்கை.

ராமர் கடலை நோக்கி நின்றார். “இந்தக் கடலை எப்படிக் கடப்பது?” என்று யோசித்தார்.

மூன்று நாட்கள் அவர் சமுத்திர ராஜனை தியானித்து வேண்டினார். ஆனால் பதில் இல்லை.

இறுதியில் ராமர் கோபமுற்றார். வில்லில் அம்பை ஏற்றி, “தர்மமான வேண்டுகோளை ஏற்கவில்லை என்றால், இந்தக் கடலை வற்றச் செய்வேன்!” என்றார்.

அந்த நேரத்தில் சமுத்திர ராஜன் தோன்றினான். கைகளை கூப்பி வணங்கினான்.

“பிரபோ! என்னை மன்னியுங்கள். நான் இயற்கையின் சட்டத்தால் கட்டுப்பட்டவன். ஆனால் உங்கள் சேனை கடக்க ஒரு வழி உள்ளது. நளன், நீலன் ஆகியோருக்கு தெய்வீக சக்தி உள்ளது. அவர்கள் கடலில் பாலம் அமைக்க முடியும்,” என்றான்.

உடனே வானரர்கள் மலைகளையும் பாறைகளையும் மரங்களையும் எடுத்து கடலில் வீசத் தொடங்கினர். “ராமா” என்ற நாமம் எழுதப்பட்ட கற்கள் நீரில் மூழ்காமல் மிதந்தன.

நளனும் நீலனும் பாலத்தை அமைத்தனர். அது உலக வரலாற்றில் அதிசயமான “ராமசேது” ஆனது.

$y=58+3\sin (\frac{2\pi }{12}(x-3))$y=58+3sin(122π​(x−3))

(மேலுள்ள அலை வடிவம் கடல் அலைகளின் சின்னமாக கற்பனை செய்யப்படுகிறது.)

ஐந்து நாட்களில் அந்தப் பாலம் இலங்கை வரை நீண்டது. தேவர்கள் வானத்தில் இருந்து அந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து வியந்தனர்.

பின்னர் ராமர் அனுமன், சுக்ரீவன், லட்சுமணன் மற்றும் வானர சேனைகளுடன் ராமசேதுவை கடந்து இலங்கை நோக்கிப் புறப்பட்டார்.

அந்த தருணத்தில் தர்மமும் அதர்மமும் நேருக்கு நேர் மோதத் தயாரானது…