பலராம அவதாரம் – பகுதி 8
ரேவதி திருமணம், துவாரகையின் எழுச்சி மற்றும் பாண்டவர்–கௌரவர்களுடன் பலராமரின் உறவு
சாந்தீபனி முனிவரின் ஆசிரமத்தில் கல்வியை நிறைவு செய்து, யாதவ குலத்தின் தலைமைப் பொறுப்புகளை ஏற்ற பிறகு பலராமரின் வாழ்க்கை புதிய பரிமாணத்தை அடைந்தது. அவர் இனி வெறும் வீரராக மட்டும் இல்லாமல், சமூகத்தின் வழிகாட்டியாகவும், தர்மத்தின் காவலராகவும், யாதவர்களின் ஒற்றுமையை நிலைநாட்டும் தலைவராகவும் விளங்கத் தொடங்கினார். அந்தக் காலத்தில் அவரது வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான நிகழ்வாக ரேவதி திருமணம் அமைந்தது.
பழங்காலத்தில் ககுத்மி என்ற மன்னன் ஆட்சி செய்து வந்தான். அவனுக்கு ரேவதி என்ற மகள் இருந்தாள். ரேவதி அழகு, அறிவு, பண்பு, பக்தி ஆகிய அனைத்திலும் சிறந்தவளாக விளங்கினாள். அவளுக்குத் தகுந்த மணமகனைத் தேடி பல நாடுகளிலும் தேடியும் ககுத்மிக்கு திருப்தி ஏற்படவில்லை. இறுதியில் அவர் தன் மகளுடன் பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்று பிரம்மதேவரிடமே ஆலோசனை கேட்க முடிவு செய்தார்.
பிரம்மலோகத்தில் சில நிமிடங்கள் காத்திருந்ததாக அவர்கள் எண்ணினர். ஆனால் பூமியில் பல யுகங்கள் கடந்துவிட்டன. காலத்தின் வேறுபாடு அவர்களுக்கு அப்போது தெரியவில்லை. பின்னர் பிரம்மதேவர் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் பூமியை விட்டு வந்ததிலிருந்து பல தலைமுறைகள் கடந்துவிட்டன. இப்போது பூமியில் ஆதிசேஷனின் அவதாரமான பலராமரே உங்கள் மகளுக்குத் தகுந்த மணமகன்” என்று கூறினார்.
பிரம்மாவின் ஆலோசனையை ஏற்று ககுத்மி பூமிக்குத் திரும்பினார். அப்போது உலகம் முற்றிலும் மாறியிருந்தது. பழைய அரசர்களும் நகரங்களும் இல்லாமல் போயிருந்தன. அவர் ரேவதியை அழைத்துக் கொண்டு பலராமரைச் சந்தித்தார். ரேவதி சத்யயுக காலத்தில் பிறந்தவள் என்பதால் அக்கால மனிதர்களைவிட உயரமான உடலமைப்பைக் கொண்டிருந்தாள். பலராமர் தனது கலப்பையின் தெய்வீக சக்தியால் அவளுடைய உருவத்தை துவாபர யுகத்திற்கேற்ற வகையில் மாற்றியதாக புராணங்கள் கூறுகின்றன.
அதன்பின் மிகச் சிறப்பாக பலராமர்–ரேவதி திருமணம் நடைபெற்றது. யாதவ குலம் முழுவதும் மகிழ்ச்சியில் மூழ்கியது. ரேவதி தனது கணவரின் தர்மநெறி, வீரத் தன்மை மற்றும் ஆன்மீக உயர்வை உணர்ந்து அவருக்கு ஏற்ற துணைவியாக விளங்கினாள். இந்தத் திருமணம் பலராமரின் வாழ்க்கையில் அமைதியையும் நிலைத்தன்மையையும் கொண்டு வந்தது.
அதே காலகட்டத்தில் யாதவர்களுக்கு புதிய அச்சுறுத்தல் உருவானது. மகத மன்னன் ஜராசந்தன் தொடர்ந்து மதுரையைத் தாக்கிக் கொண்டிருந்தான். அவனது படைகள் எண்ணற்றவை. ஒவ்வொரு போரிலும் பலராமரும் கிருஷ்ணரும் வெற்றி பெற்றாலும், மக்களின் பாதுகாப்பு மிகப் பெரிய சவாலாக மாறியது. இதை உணர்ந்த கிருஷ்ணர், யாதவர்களைப் பாதுகாக்க புதிய தலைநகரம் அமைக்க முடிவு செய்தார்.
கடலின் நடுவே ஒரு பாதுகாப்பான நகரம் உருவாக்கப்பட்டது. அந்த நகரமே துவாரகை. விசுவகர்மா உருவாக்கியதாகக் கூறப்படும் அந்த நகரம் அழகிலும் செழிப்பிலும் ஒப்பற்றதாக இருந்தது. அரண்மனைகள், வீதிகள், தோட்டங்கள், கோவில்கள் என துவாரகை ஒரு தெய்வீக நகரமாக விளங்கியது. யாதவர்கள் அனைவரும் அங்கு குடியேறினர்.
துவாரகையின் நிர்வாகத்தில் பலராமர் முக்கியப் பங்கு வகித்தார். அவர் மக்களின் நலனை கவனித்தார், விவசாயத்தையும் கால்நடை வளர்ப்பையும் ஊக்குவித்தார், இளைஞர்களுக்கு போர்ப் பயிற்சி அளித்தார். துவாரகை வெறும் கோட்டையாக அல்ல, தர்மம் நிலைநாட்டப்பட்ட சமூகமாக வளர்ந்தது. பலராமரின் நேர்மையும் நீதியும் அந்த நகரத்தின் அடித்தளமாக அமைந்தன.
இந்தக் காலத்தில்தான் குரு வம்சத்தின் இளவரசர்களான பாண்டவர்களும் கௌரவர்களும் பலராமரின் வாழ்க்கையில் நெருக்கமாக இணைந்தனர். ஹஸ்தினாபுரத்தில் வளர்ந்து வந்த அந்த இளவரசர்கள், போர்க்கலைகளில் தேர்ச்சி பெற பல்வேறு குருமார்களிடம் பயிற்சி பெற்றனர். குறிப்பாக கதாயுதப் போரில் பலராமர் உலகின் தலைசிறந்த ஆசானாக விளங்கினார்.
துரியோதனனும் பீமனும் இருவரும் பலராமரிடம் கதாயுதப் பயிற்சி பெற்றனர். இருவரும் வலிமைமிக்க வீரர்கள் என்றாலும், துரியோதனன் குருவின் உபதேசங்களை மிகுந்த ஒழுக்கத்துடன் கடைப்பிடித்தான். இதனால் பலராமருக்கு அவன் மீது ஒரு தனிப்பட்ட பாசம் உருவானது. அதே நேரத்தில் பீமனின் வீரத்தையும் அவர் மதித்தார்.
பலராமர் அரசியல் சார்புகளை விட தர்மத்தையே முக்கியமாகக் கருதினார். அதனால் பாண்டவர்களையும் கௌரவர்களையும் சமமாக நடத்தினார். அவருடைய பார்வையில் இருவரும் தமது மாணவர்களே. இந்த நடுநிலையான அணுகுமுறை பின்னாளில் மகாபாரதப் போரின் போது மிகப் பெரிய முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
பாண்டவர்களின் வாழ்க்கையில் பல துன்பங்கள் நிகழ்ந்தபோது, பலராமர் அவற்றை கவலையுடன் கவனித்தார். லட்சகிரக சம்பவம், வனவாசம், திரௌபதியின் அவமானம் போன்ற நிகழ்வுகள் அவரை வருத்தின. ஆனால் அவர் நேரடியாக அரசியல் மோதல்களில் தலையிட விரும்பவில்லை. மனிதர்கள் தங்கள் கர்மத்தின் விளைவுகளை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் இருந்தார்.
துரியோதனனின் மகள் லக்ஷ்மணாவை கிருஷ்ணரின் மகன் சாம்பன் கடத்திச் சென்ற சம்பவம் கூட பலராமரின் வாழ்க்கையில் முக்கியமானதாக அமைந்தது. அந்தச் சம்பவத்தில் கௌரவர்கள் சாம்பனைச் சிறையில் அடைத்தனர். இதைக் கேட்ட பலராமர் கோபமடைந்து ஹஸ்தினாபுரம் சென்றார். ஆரம்பத்தில் கௌரவர்கள் அவரது வேண்டுகோளை ஏற்க மறுத்தனர்.
அப்போது பலராமர் தனது கலப்பையால் ஹஸ்தினாபுர நகரத்தையே கங்கை நதிக்குள் இழுக்கத் தொடங்கினார். பூமி அதிர்ந்தது. நகரம் நடுங்கியது. அப்போது தான் கௌரவர்கள் அவரது பேராற்றலை உணர்ந்தனர். உடனே மன்னிப்பு கேட்டு சாம்பனை விடுதலை செய்தனர். இந்த நிகழ்வு பலராமரின் வலிமையையும், அதே நேரத்தில் நீதிக்காக அவர் எவ்வளவு உறுதியாக நிற்பார் என்பதையும் உலகிற்கு எடுத்துக் காட்டியது.
துவாரகையில் அவரது செல்வாக்கு நாளுக்கு நாள் உயர்ந்தது. அவர் யாதவர்களின் மூத்தவராக மதிக்கப்பட்டார். கிருஷ்ணர் அரசியல் மற்றும் தந்திரங்களில் உலகை வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தபோது, பலராமர் நிலைத்தன்மை, ஒழுக்கம், உழைப்பு மற்றும் தர்மத்தின் அடையாளமாக விளங்கினார்.
ஆனால் பாரதத்தின் வரலாற்றில் மிகப் பெரிய மோதல் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையிலான பகை உச்சத்தை அடைந்தது. மகாபாரதப் போர் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக மாறியது. தமது இரு மாணவர்களும் எதிரெதிராக நிற்கும் அந்தப் போரில் பலராமர் எந்தப் பக்கம் நிற்பார் என்ற கேள்வி அனைவரின் மனதிலும் எழத் தொடங்கியது.
தர்மத்தை நேசித்தாலும், மாணவர்களிடையே பாகுபாடு காட்ட விரும்பாத பலராமர், உலகையே ஆச்சரியப்படுத்தும் ஒரு முடிவை எடுக்கப் போகிறார்.
தொடரும்…
